head1

Oude soundtracks en nieuwe sporthallen – Wedstrijdverslag Heren 3

“Meneer, weet u misschien welke set dit is?”
“Ja, uhh, jongens, ik zit te tellen”

De toon was gezet. De logica ver te zoeken. Welkom in Amersfoort.
 
21 jaar geleden verwoordde de soundtrack van Godzilla aardig hoe het momenteel met de mannen van heren 3 gaat in de derde divisie. Om met de woorden van Jamiroquai te spreken: “We’re going deeper underground“.
 
Het positieve aan afgelopen zaterdag was de sporthal. Het was een mooie sporthal. En eigenlijk was er niet zoveel aan de hand tot aan de derde set. In de eerste set werd er aardig gespeeld, maar op de een of andere manier lukte het ons niet om een gat te slaan en de set binnen te slepen. Voor de duidelijkheid: Keistad won de eerste set. De tweede set voelde hetzelfde aan. Gedurende de set leek er een nieuw soort passie en energie te ontstaan die we lang niet meer gevoeld of gezien hebben bij het derde. Helaas mocht het niet baten. Met 26-24 ging ook de tweede set naar de Keistedelingen. Ondertussen liepen de gemoederen binnen het team hoog op. Het niveau haastte zich echter keihard de andere kant op. Waar in de eerste twee sets nog redelijk geserveerd werd was het servicerendement in de derde en vierde set bedroevend laag. Een service over het net was eerder uitzondering dan regel. En als de service al aan de goede kant van het net belandde dan was het niet bijzonder moeilijk om de side-out te spelen voor Keistad. Het moge duidelijk zijn dat we binnen no-time weer in de kleedkamer zaten; 4-0. Terug naar huis. 
 
De situatie wordt steeds penibeler. De punten steeds belangrijker. Ons programma niet per se steeds makkelijker. Het is dus zaak om een hoger niveau neer te zetten dan afgelopen zaterdag in Amersfoort. Te beginnen met aankomende zaterdag.
Deel dit bericht als je het leuk vindt
© VV Zaanstad 2013-2018 - Privacyverklaring - Webdesign & development: Toewan grafische communicatie / Eric Visch
MENU