sponsorkliks (post)

sponsorkliks (mob)

H2: The great journey East bound

Je kent het vast wel. Je staat in het veld. En met elke bal die gespeeld wordt razen er potentiële titels voor wedstrijdverslagen door je hoofd. Nou. Zo ook bij mij. En dan gebeurt er toch altijd weer iets waar je liever geen rekening mee hield.

Het is een heerlijke nazomerochtend in oktober. 9 oktober om precies te zijn. De ochtend gaat over in de middag zonder dat iemand er erg in heeft. Iets voor half 1 vormt zich een groepje (jonge) mannen voor de sportschool van Martijn van Braam. Om te sporten. Ja. Maar niet hier. Voor ons is dit enkel het startpunt van onze grote reis oostwaarts. The great journey East bound; zoals men in het Engels zou zeggen. Gezien het publiek is dat hier allerminst gebruikelijk. Dus vandaar maar gewoon in het Nederlands. Het is alsof we op vakantie vertrekken. De (relatieve) inpakstress daarbij inbegrepen. Hebben we van Braam wel mee?! Ja, van Braam zit netjes ingepakt in de Aygo (of vergelijkbaar model) van zijn broer.

Het is bijna 2 uur in de middag als we in een zonnig Veenendaal-niet-aan-zee aankomen. De zon versterkt duidelijk het ‘mañana mañana’-gevoel. Want ondanks dat we al om kwart over 2 moeten spelen hebben we het gevoel alle tijd te hebben. We bestellen dus nog rustig een koffie bij de barista en keuvelen over het een en ander. Totdat Zutphen in een bijzonder helder moment opmerkt dat het eigenlijk wel langzaam tijd wordt om om te kleden. En dat we eigenlijk helemaal niet zo royaal op tijd zijn. Sterker nog, we zijn best wel laat. Enfin. De koffie wordt veel te heet naar binnen geslurpt en de kleedkamer wordt opgezocht. En je weet dat je een vedetten-team bent als de wedstrijd voor jou een kwartiertje later begint. Nuf said.

Het blijkt weer een leuk potje te worden. De tegenstander kan er wel wat van. Bos, gelegenheidscoach en onderwerp van de yell, is niet onder de indruk. Binnen een uur met 3-0 buiten (dit kan enigszins afwijken van daadwerkelijke uitingen). Na twee sets is het spel volledig in balans nadat beide teams 45 punten gescoord hebben. Rekent u maar uit wat dan de uitslag was. Beide teams hebben van tijd tot tijd aardige servicedruk. Er wordt aardig verdedigd. Maar er worden ook redelijk wat fouten gemaakt. En dan komt de derde set. En dan is de derde set alweer voorbij. Alsof ie voorbij kwam met de intercity van Utrecht naar Arnhem die om 10 over 3 uit Utrecht vertrokken was. Pas in set vier weten we het weer spannend te maken. De voormalige prinsen weten echter te voorkomen dat wij ons specialisme kunnen uitvoeren: het winnen van vijfsetters. Ze maken het af. En met 3-1 nederlaag worden we richting kantine gestuurd. 

Dan nog een paar wetenswaardigheden:

– Timo was helaas geblesseerd en kon niet mee

– Guido kon wel mee en heeft zeer verdienstelijk gespelverdeeld

– René was er weer bij

– René werd in de derde set het veld uit geslagen en kon helaas niet meer meedoen

– Jesse had een verjaardag na de wedstrijd

Onze volgende wedstrijd is pas weer over drie weken. Maar dan wel weer lekker thuis. Tot dan!

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt
© VV Zaanstad 2013-2019 - Privacyverklaring - Webdesign & development: Toewan grafische communicatie / Eric Visch
MENU