Zaanstad heren moeten krachtsverschil met titelfavoriet Dynamo accepteren

De mannen van Zaanstad hoopten dat de zware reis van Dynamo naar Siberië waar een sterke tegenstander in het veld stond voor Dynamo misschien door zou kunnen werken in het competitieduel van zaterdag 1 februari. Dat bleek niet het geval. De tribunes in het Zaanse Topsportcentrum waren toch redelijk gevuld, want wie wil niet de toekomstige kampioen zien spelen. Bovendien was er een wedstrijd in een wedstrijd, namelijk de broederstrijd tussen onze Mees Blom en zijn broer Wessel (spelend voor Dynamo). En daarvoor waren redelijk wat mensen uit Tuitjenhorn en omgeving naar Koog aan de Zaan afgereisd. Coach Redbad Strikwerda wilde wegens kleine pijntjes wel een paar van zijn spelers sparen en zette Freek de Weijer op de diagonaalpositie. Dat moest ook wel, want hij gunde de Noord-Hollanders in Dynamo-dienst (Joris Berkhout en Wessel Blom) hun speeltijd in hun geboorteprovincie. En ja dan wordt Freek de Weijer nog topscorer. Zo’n speler is dus goud waard voor Dynamo. 

Coach Sandor Rieuwers startte met de volgende basis: Guido Spooren, Mees Blom, Marijn van Gool, Erwin Huinen, Lesley Kef, Robin Ottenhof en libero Rueben Schoones. Met een aanvalspunt van Freek de Weijer opende Dynamo het bal en bouwde geleidelijk de voorsprong uit naar 6-11. Zaanstad legde zich hierbij niet neer, want Marijn van Gool scoorde met een aanvals- en een blokpunt, waarna Guido Spooren er nog een stevige ace overheen gooide: 9-11. Daarna legde Zaanstad de servicedruk wel op Wessel Blom, maar die bezweek niet en scoorde zelf twee aanvalspunten op linksvoor. Op 12-18 moest Zaanstad dan ook een time-out nemen. Daarna bracht Sandor Rieuwers via de dubbele wissel Max van Straaten in. Die scoorde meteen twee aanvalspunten en zijn maten Lesley Kef en Marijn van Gool brachten de stand op 17-21. Vervolgens nam Jeroen Rauwerdink zijn team bij de hand met een aanvalspunt en een sterke servicebeurt, waardoor de setwinst naar Dynamo ging met 18-25. Vooral de zes killblocks van Dynamo hadden Zaanstad gebroken. Marijn van Gool scoorde deze set de meeste punten voor Zaanstad: 5 punten.

Zaanstad ging in de tweede set met dezelfde basis van start. Freek de Weijer ging gewoon door met scoren, terwijl Erwin Huinen niet langs het Dynamo-blok kon komen. Op 3-7 werd daarom Max van Straaten voor hem ingebracht. Op 8-14 kwam Lesley Kef even los met een aanvalspunt en een ace, waardoor het 10-14 werd. Later scoorde Guido Spooren nog een prachtig ace op 13-16 en Lesley Kef rondde een prachtige rally met een aanvalspunt. Op 18-24 leek de set beslist, maar op een servicebeurt van de ingevallen Koen Baas kwam Zaanstad nog terug tot 22-24. En toen moest Redbad Strikwerda toch een time-out nemen, maar het jonge talent Sjors Tijhuis maakte de set af op 22-25. Dynamo was deze set aanvallend dominant, maar door een grotere foutenlast zag het Zaanstad nog bijna terugkomen. Ook deze set scoorde Marijn van Gool de meeste punten voor Zaanstad: 4 punten.

Zaanstad ging in de derde set met dezelfde basis door. En Dynamo bouwde geleidelijk een voorsprong op: 5-7. Toen liet Jeroen Rauwerdink weer zijn grote waarde voor Dynamo zien. Met de aanval op rechtsvoor het punt pakken en daarna een sterke serviceserie neerzetten, zodat op 5-12 het perspectief voor Zaanstad leek weg te zakken. Koen Baas kwam erin voor nieuwe impulsen en die zorgden voor 10-14. Zaanstad bleef vechten en er waren een paar mooie lange rally’s, maar ze werden wel door Dynamo gewonnen. Op 11-19 probeerde Sandor Rieuwers nog het tij te keren met een time-out. Via twee punten van Marijn van Gool werd het nog 16-22. Daarna was het op voor Zaanstad en de wedstrijd eindigde zoals hij begonnen was: met een harde klap van Freek de Weijer die voor 17-25 zorgde. Deze set scoorde Mees Blom de meeste punten voor Zaanstad.

Totale scores voor Zaanstad: Marijn van Gool (11), Mees Blom (9), Lesley Kef (7), Max van Straaten (5), Guido Spooren (3), Robin Ottenhof (2), Erwin Huinen (1).

Zaanstad gaat zich nu via de laatste wedstrijd in de reguliere competitie zaterdag tegen SSS voorbereiden op de play-offs.

(bron: Topvolleybal Zaanstad; verslag: André Triep; foto’s: Eric Visch)

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Ondanks lage foutenlast geen succes voor Zaanstad bij RECO/ZVH

Onbevangen betraden de Zaanstad-spelers de thuishaven van de mannen van RECO ZVH in Zevenhuizen. We hadden onszelf geen druk opgelegd en we waren de voorbereidingen voor de play-outs begonnen. We waren heel hartelijk welkom geheten door de speaker van ZVH en we dachten er even niet aan dat RECO ZVH met Gianno Beij en Ricardo Hofman twee spelers had die in de top 6 van meest scorende spelers stonden. Dus gingen we nog steeds ontspannen inspelen, maar langzaam drongen de indrukwekkende doeken aan de wand van de Swanlahal met de successen van VCNesselande (de voorganger van ZVH) in het verleden, onze hersenen binnen. Dat is wat er waarschijnlijk gebeurd is, want de start in de eerste set was daarna dramatisch. Voor we het wisten stond het 8-2 en daarna zelfs 14-3. Zo onbevangen hoefde het ook niet. En het leek meer op stress dan onbevangenheid. Maar laten we netjes bij het begin beginnen.

Coach Sandor Rieuwers startte in de eerste set met Guido Spooren, Mees Blom, Marijn van Gool, Erwin Huinen, Lesley Kef, Ray Espoza en libero Rueben Schoones. ZVH begon al snel aan een serviceserie van Ludrich Inocente met 3 aces die op 8-2 tot een time-out leidde. Op 11-2 maakten we via een blokpunt van Ray Espoza ons eerste zelf gescoorde punt. Maar ZVH ging door en na vier aanvalspunten van Ricardo Hofman op positie 4 was het 14-3 en moest Sandor Rieuwers zijn laatste time-out gebruiken. De woorden van de Zaanse coach leidde daarna tot bezinning en vooral door de aanval van en service van Mees Blom kwam Zaanstad terug tot 17-13. Maar ook naast Beij en Hofman heeft ZVH mannen die makkelijk scoren. Het werd 20-14, maar twee aanvalspunten van Ray Espoza brachten weer wat spanning terug: 21-17. Na een lange rally strandde een mogelijk derde aanvalspunt van Ray in het net. Daarna sloeg Gianno Beij de Zaanse hoop aan diggelen en werd het 25-19. Mees Blom en Ray Espoza hadden voor Zaanstad de hoogste score in deze set: 4 punten.

In de tweede set ging Zaanstad met dezelfde basis door. ZVH nam de leiding, maar het verschil bleef gering. Op 6-3 verdraaide Ray Espoza zijn knie en moest vervangen worden door Robin Ottenhof. Er was even wat verwarring, waardoor een Zaanse time-out nodig was. Drie aanvalspunten van Marijn van Gool en een killblock van Lesley Kef brachten Zaanstad weer terug in de race: 12-11. Daarna zorgde het sterke blok voor een tussenstand van 19-16. ZVH begon ook foutjes te maken. Zaanstad kwam dichterbij op 22-20, maar kon niet doodrukken. Deze set ging met 25-20 naar RECO ZVH. Zaanstad maakt 14 aanvalspunten en dat is drie meer dan ZVH, maar RECO ZVH scoorde vooral met het blok en de serve meer. Marijn van Gool had deze set de beste score voor Zaanstad: 5 punten.

In de derde set besloot coach Sandor Rieuwers het over een andere boeg te gooien. Hij zette Mees Blom op de diagonaal en Max van Straaten als passer/loper. In het begin van deze set zette Gianno Beij weer de toon, zodat al op 5-1 Zaanstad in een time-out moest vluchten. De Zaanse aanval herpakte zich daarna: 8-6. Op 11-6 greep Sandor Rieuwers naar een time-out. Ondertussen had Zaanstad-verzorger Kenta gezorgd dat Ray Espoza weer kon spelen. Op 14-9 werd Ray weer ingebracht en dat bracht de speaker tot een enthousiast “Ray is weer OK”! Daarna bleef het verschil 5 a 6 punten, maar op 23-18 kreeg Mees Blom het op de heupen en zorgde met twee aces ervoor dat ZVH snel in een time-out vluchtte. Uiteindelijk won ZVH de set met 25-22 en de punten bleven in Zevenhuizen. Mees Blom had deze set bij Zaanstad de beste score: 7 punten.

Terugkijkend op de wedstrijd was duidelijk dat de aanvalskracht van ZVH groot was, maar ZVH won vooral ook door het sterke blok en de goede verdediging. Wat betreft de niet-afgedwongen fouten waren beide teams gelijk. Dat was een pluspunt voor Zaanstad, want heel vaak verliezen we door te veel servefouten of aanvalsfouten.

Topscorers bij Zaanstad: Mees Blom (13), Lesley Kef (8), Marijn van Gool (8), Erwin Huinen (5), Ray Espoza (5), Robin Ottenhof (3), Guido Spooren (2).

We gaan ons nu eerst richten op de thuiswedstrijd tegen Dynamo. Het is de favoriet voor de titel, maar misschien werken de vermoeienissen van de Europa Cup-reis naar Rusland nog door. We hopen op een leuke wedstrijd en de broederstrijd tussen onze Mees Blom en zijn broer Wessel bij Dynamo zorgt voor een pikant tintje.

(bericht: Topvolleybal Zaanstad; verslag; André Triep; foto: Eric Visch)

Deel dit bericht als je het leuk vindt

De avond met precies nul time-outs

Woensdagavond. De werkdag is voorbij. Op een verlaten, donkere weg tussen de Noord-Hollandse velden rijdt een blauwe Skoda. Buiten is het koud en guur. Met een angstige blik wordt de route op de navigatie gadegeslagen. Waar leidt deze weg naartoe. De bestemming is natuurlijk bekend. Echter, met alleen duisternis in de wijde omtrek slaat de twijfel snel toe. Komt dit nog goed? Als aan het eind van de weg ineens een kleine dorpskern zichtbaar wordt valt de opluchting af te lezen van de gezichten van het drietal in de auto. Als vervolgens ook aanvoerder/speler/coach Ronald met zijn Prodent™-lach langs de kant van de weg staat is alle gevoel van veiligheid terug.

 
Het loopt inmiddels tegen half negen. Het werd een half uur geleden al duidelijk dat de wedstrijd Zaanstad Heren 3 vs Dinto Heren 1 niet op tijd zou beginnen. Zodra het laatste fluitsignaal van de dameswedstrijd klinkt bestormt het Zaanse team het veld om zich zo optimaal mogelijk voor te bereiden op de wedstrijd.
 
Nog voor de wedstrijd begint wordt de toon gezet door de scheidsrechter. Niet alleen de regels zijn belangrijk vanavond. Veiligheid moet ook gegarandeerd kunnen worden. Daarmee komt het verzoek van de tweede scheids aan Jesse en Marc om hun veters in een dubbele knoop te leggen. Warmenhuizen wordt voor een ramp behoed door dit kordate optreden. Als aan alle veiligheidschecks voldaan is kan de wedstrijd beginnen. Onder leiding van eerste scheidsrechter Pfann klinkt het startsignaal.
 
Het Zaanse team schiet zodanig snel uit de startblokken dat het al 3-15 staat voordat iemand er ook maar erg in heeft. Na een service serie van Max staat het overgrote deel van het team zich gedesillusioneerd af te vragen of dit allemaal wel echt is. Zit er misschien toch iets in het water hier? Vier aces in deze set maken het uitspelen ervan een comfortabele aangelegenheid. Met 12-25 vers in het geheugen stapt de Zaanse garde naar de andere kant van het veld. Van verbazing is geen sprake. Maar zo simpel kan het natuurlijk niet blijven. In de tweede set lijkt het gelijk iets rommeliger. Dinto zaait onrust. Het blok wordt misbruikt. De servicestrategie wordt beter uitgevoerd. Aan Zaanse zijde kost het een paar punten om hiermee om te gaan. Maar er is beterschap. Als er een bal het veld inrolt aan de kant van Zaanstad ontvouwt zich een ware klucht. De Warmenhuizers zijn zichtbaar aangedaan het blauw-gele object dat het veld inrolt. Dat niemand kwaad doet. Dat bovendien snel en vakkundig weggewerkt wordt door René. De situatie lijkt onbegrijpelijk voor de dorpsbewoners. De scheids, die van de schoenen, stond stevig in zijn schoenen. Het verzet van Dinto tegen het doorspelen na deze bijna-ramp is aan dovemansoren gericht. Met 20-25 wordt er weer van veld gewisseld. In set drie dendert de Zaanse stoomtrein door. De winst ligt voor het oppakken. Nog voordat er voldoende gebeurd is om over te schrijven wordt er alweer van kant gewisseld. Dinto kwam niet verder dan twaalf punten. Set vier begint. Even lijkt de lucht wat donkerder te worden. De tweede scheidsrechter stapt op René af. Het bericht is kort en duidelijk. Het is niet toegestaan om te coachen als wisselspeler. Dit staat buiten kijf. Het team voelt zich dan ook een beetje lullig dat ze dit zomaar hebben laten gebeuren. Een passende oplossing wordt gevonden. Er zijn namelijk geen regels die René verbieden om te coachen van binnen de lijnen. Ook Mark Bos heeft het veld betreden. De vierde set kan nu eindelijk van start. De set is nog maar net bezig of de zojuist genoemde Bos mag plaatsnemen achter de servicelijn. Met groot geweld wordt de netrand onder vuur genomen. Er valt ongeloof, schrik, en verontwaardiging af te lezen van de gezichten van de thuisspelende ploeg. Dit is ronduit vandalisme. Het levert de Zaankanters echter belangrijke punten op. Na dit servicegeweld wordt het belangrijk om de afstemming met René snel weer scherp te krijgen. Eén voor één melden de aanvallers zich bij de spelverdeler. Steeds meer ballen worden direct gescoord. Het Zaanse team stevent af op een succesvolle avond.
 
Het is voorbij. Zoals altijd is het publiek de grote winnaar. Vijf punten gaan mee terug naar Zaandam. Mede door de support van local Guido en de ouders van Rogier. Buiten is het koud en guur. Het enige dat nog rest is de lange, onzekere terugreis naar de Zaanse metropool.
Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad ging door hoge foutenlast ten onder tegen Orion

Zaterdag 25 januari gaat Zaanstad-heren-1 op bezoek tegen RECO ZVH in Zevenhuizen. Belangrijk om daar positieve energie te tanken onderweg naar de play-outs. André Triep kijkt terug op de uitwedstrijd van afgelopen zaterdag tegen Orion:

“Onbevangen reisden de Zaanstad-mannen af naar Doetinchem, waar ze pas na 20:30u met hun eigen wedstrijd konden beginnen. Daarvoor konden de laatste sets van Orion 2-Sudosa worden bekeken. Daar werd met veel inzet gespeeld. We hoopten dat de vonk van die inzet en het omzeilen van de “muur“ van Dik Heusinkveld bij Orion de Zaanstad-mannen zouden inspireren.

Coach Sandor Rieuwers startte met Koen Baas, Mees Blom, Max van Straaten, Ray Espoza, Marijn van Gool, Daniel Homburg en libero Rueben Schoones. Even nam Zaanstad een voorspong: 2-3. Daarna maakte Zaanstad 6 persoonlijke fouten en Orion 2 persoonlijke fouten tot de stand 14-10. Een time-out van Sandor Rieuwers hielp niet en hij bracht Lesley Kef in. Die scoorde meteen een aanvalspunt, maar Orion liep door naar 18-11. Aan het net bleef aan Zaanse kant alleen Ray Espoza overeind. In de fase die volgde maakte Zaanstad vier servefouten. Mede daardoor eindigde de set in 25-15. Zaanstad scoorde in deze set evenveel aanvalspunten als Orion, maar maakte te veel persoonlijke fouten om bij te blijven. Ray Espoza werd deze set de topscorer van Zaanstad met 5 punten.  

In de tweede set bleef de basis met Lesley Kef staan. Het begin van deze set was een foutenfestival: op 6-4 had Orion vier maal fout geserveerd en Zaanstad drie fouten gemaakt. Daarna maakte Zaanstad even een tussensprint met 3 punten van Mees Blom en stond het 8-8. Vanwege de eigen servefouten bij Zaanstad en aces bij Orion moest Sandor Rieuwers op 15-12 een time-out nemen. Vanaf 18-15 was er weer een fase waarin beide teams veel aanvalsfouten maakten. Alleen Lesley Kef en Adam White (topscorer bij Orion) konden nog een keer een aanvalspunt maken. Het werd 25-18 en Mees Blom werd deze set de topscorer bij Zaanstad met 3 punten.

In de derde set startte Zaanstad met Guido Spooren en Robin Ottenhof. Er waren een paar lange rally’s die in het voordeel van Zaanstad uitvielen, maar daarna kwam Orion door Zaanse aanvalsfouten op voorsprong: 7-2. De Zaanse aanval herstelde zich daarna wel, zodat het 10-7 werd. Maar de aanval van Orion bleef doorgaan. Op 22-13 leek het doek voor Zaanstad te vallen, maar een paar Zaanse spelers hadden daar geen vrede mee. Max van Straaten haalde met een aanvalspunt de opslag naar Zaanstad terug, waarna Guido Spooren aan de serve kwam. Hij is dit seizoen scherp en wilde nog wat laten zien. Op zijn opslag raakte de passlijn en de spelverdeling van Orion in de war. Door miscommunicatie maakte Orion daardoor vier aanvalsfouten. Op 22-18 greep coach Martijn van Goeverden via een time-out in, waarna het einde van de set kwam met 25-18. Deze set werd  Erwin Huinen de Zaanse topscorer met 3 punten.

Als we kijken naar de cijfers inzake de service zien we dat Orion negen servefouten maakte, maar ook zeven punten met de service maakte. Zaanstad maakte vijftien servefouten en daar stond geen servicepunt tegenover en ondanks onze risicovolle service lag bij Orion hun percentage voor de positieve en de excellente pass veel hoger. Bij ons kende alleen Rueben Schoones pass-percentages op het niveau van Orion. Omdat de pass-percentages bij Zaanstad zoveel lager waren dan bij Orion lag het aantal aanvalsfouten bij Zaanstad ook veel hoger dan bij Orion. Ook het aantal blokpunten lag bij Orion hoger. De “muur” van Bas van Bemmelen van Orion was lastig te omzeilen.

Totaalscores bij Zaanstad: Ray Espoza (7), Mees Blom (5), Lesley Kef (5), Robin Ottenhof (3), Marijn van Gool (3), Erwin Huinen (3), Max van Straten (2), Daniel Homburg (2), Koen Baas (1)”.

(bericht: Topvolleybal; foto: Eric Visch)

 

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Derde verstevigt positie op eerste plek

“Zaterdag was de mooiste dag van de week. En je wist, als je naar je vriendjes keek; hier gaan ze heel wat beleven!”

 
De 4-0 zege op directe concurrent Madjoe van dik een week geleden was zeker een hele belevenis voor de vriendjes van het derde. Door die winst werd de positie op de eerste plek goed verstevigd. Er werd, om in Enkhuizense taal te spreken, een flinke stap met de zevenmijlslaars gezet richting een mogelijk kampioenschap. Maar we zijn er nog niet. Afgelopen zaterdag kwam Spaarnestad namelijk op bezoek. In de voorbereiding werd dit team gezien als serieuze concurrent in de strijd om de eerste plaats. Nadat de uitwedstrijd relatief eenvoudig gewonnen werd leek dit team in de competitie toch minder punten bij elkaar te slaan dan we vooraf dachten. Desalniettemin is Spaarnestad een team dat wel degelijk kan volleyballen en dus niet onderschat diende te worden.
 
Zutphen was geblesseerd. Hij struikelde over de allerlaatste bal van de training de donderdag ervoor. In een duel met een andere passer loper. Het was dus aan Ronald om de ballen op de buitenkant erin te beuken. Het passen werd meer een zorg voor Pim en Jesse. Mark, Marc, Timo, en Rogier maakten de starting seven af. René begon als teller, en zo waren alle posities ingevuld. Het werd al snel duidelijk dat de mannen uit Haarlem vooral voor risico in hun service gingen. Statistici kunnen beamen dat een hoog risico kan leiden tot hoog rendement. Dat bleek in het geval van de service van Spaarnestad gelukkig niet zo te zijn. Door een relatief hoge foutenlast aan de bezoekende zijde kon Zaanstad drie vrij simpel uitlopen naar de setwinst. In de eerste set leverde dit een stand 25-14 op. De tweede set liet een overeenkomstig beeld zien en eindigde in 25-18.
 
“En de trainer riep: Samen is niet alleen”. Het lied gaat verder. De filosofie “never change a winning team” gaat niet altijd op. Soms is het namelijk prima om een winning team te changen. Zo kwam het dat ondergetekende plaatsnam achter het telbord. De nostalgie! Dit had ik lang niet meegemaakt. Ik draaide het ene bordje na het andere bordje om. Enfin. De derde set ving aan. Rogier verschoof naar het midden, terwijl Max zijn positie op de dia innam. Rogier begon hier overigens aan zijn zevende set van het weekend. Als u dit leest mag u daarvoor best even klappen. Toe maar. Daarnaast denk ik dat René erin kwam als spelverdeler, maar dat weet ik even niet meer zeker. Ik had het druk met de bordjes. Ondanks dat Spaarnestad met elke verstrijkende set meer punten binnen wist te harken werd het in de derde set nog niet echt spannend. Met degelijk spel van Zaanse zijde werd deze set met 25-20 ook gewonnen.
 
Dan. De kans om een punt uit te lopen op Madjoe. De beruchte vierde set. Net zo berucht als alle andere sets. Spaarnestad zette de goede lijn door en wist zelfs zo nu en dan een voorsprong te pakken. Ook in de derde set was dat ze overigens al een aantal keer gelukt. Tegen het eind van de set besloot coach Zutphen tot een tactische wissel. Met zijn extra 20 centimeter mocht Timo terug het veld in. Hij kon die 20 centimeter immers goed gebruiken om ballen door te slaan of te blokkeren. Aldus de redenering van coach Zutphen. Ondanks dat die tactiek niet helemaal (of helemaal niet) tot zijn recht kwam had de wissel wel effect. Met 25-21 was de vierde set in de pocket en kon er gedanst en gezongen worden.
 
De vriendjes van het derde kunnen zich inmiddels weer opmaken voor een drukke week. Aankomende woensdagavond is Warmenhuizen de bestemming. Dinto zal geen makkelijke prooi worden (zij pakten een punt bij Madjoe, red.). Zeker niet op woensdagavond. Donderdagavond krijgt het vierde Madjoe op bezoek in Zaanlands West. Ook zij zullen zowel fysiek als mentaal weer alle ondersteuning kunnen gebruiken. Zoals gebruikelijk: als u niets te doen hebt, wees welkom!
Deel dit bericht als je het leuk vindt

Wedstrijdverslag Dames 1 – VCN

Het jaar is uitstekend begonnen voor ons! Waar moeten we beginnen? Vorige week hebben we goed gespeeld tegen Ledub, alles wat erin zat moest er worden uitgehaald, maar we kregen er een mooie winst voor terug! Dit wilden we natuurlijk wel doorzetten in de volgende wedstrijd tegen VCN, waar wij nog een appeltje mee te schillen hadden. VCN had ons de vorige keer erg goed onderdrukt wat leidde tot een 3-1 winst voor hen. We waren gebrand om deze wedstrijd naar ons toe te trekken. 

Met een goede voorbereiding zijn we de wedstrijd ingegaan. In deze voorbereiding heeft onze passer loper Femke een paar mooie tekeningen gemaakt die ons moesten uitleggen hoe we de wedstrijd naar onze hand moesten trekken. Al zag Femke er heel bijzonder uit tijdens de voorbereiding. Zwart bleek haar beter te staan dan donkerblauw. Ditzelfde gold voor Jirrin die vond dat grijs wel haar kleur was. Na de wedstrijdbespreking doken we de kleedkamer in om muziek te luisteren op onze discobox, echter waren we de box ook kwijt voor 10 min en toen we hem vonden was die niet opgeladen. De wedstrijd had dus een goed begin!

De eerste set was een set van veel hartverzakkingen aan beide kanten. We begonnen deze set met Kyra, Sarah, Lisa, Jill, Luke en Femke. We pakten al gauw een 5 punten voorsprong, maar VCN kwam al snel terug waarnaar het gelijk opging. Er werd gestreden voor deze set met bloed, zweet en tranen. Servicedruk van beide kanten en veel aanvallend geweld van beide kanten. Halverwege de set werden Lisa de Groes en Jirrin erin gewisseld. Lisa wist de gezusters Schut uitstekend te bedienen, maar helaas konden we de set niet naar ons toetrekken. We verloren de set met 28-30.

De tweede set waren we gebrand en kwamen we met veel servicedruk van onder andere Jill, Luke en Jirrin. De servicepass werd uitstekend gebracht en er zat vuur in onze aanval. Hierdoor namen we al snel een voorsprong van 17-13. Dit konden we doordrukken in een setwinst van 25-18. 

De derde set ging weer gelijk op. Het was een set van veel wissels aan onze kant. Vaak een dubbele wissel waar Inge er goed in kwam, haar blokjes meepakte, maar ook heel goed de ballen op andere manieren op het lichaam liet vallen. Het was een set waarin de pass goed uit de voeten kwam en Jirrin die afmaakte vanuit alle rare hoeken en gaten. Een set waarin spelverdelers snel spel lieten zien. Een set waarin Lisa Hagemeijer veel blockjes had, maar Jill ook. We namen snel weer een voorsprong, maar VCN kwam weer goed terug. Het ging daarna de hele tijd een beetje gelijk op en er ontstond paniek. Femke kwam er daarna in voor Luke die de rust bracht in het veld. We trokken de set naar onze hand met 25-22.

De laatste set gingen wij net zo in als de tweede set. We wilden gelijk de druk erop zetten en de wedstrijd naar ons toetrekken. Dit gebeurde aan de hand van servicedruk van onder andere Lisa de Groes, Jirrin en Femke. We stonden voor, maar kwamen gauw weer gelijk. Door de service reeks van Jirrin (3 aces achter elkaar) kwamen we los en Femke bevestigde dit ook nog een keer met haar servicereeks op het einde van de set (24-15). Na een punt van VCN en een time-out van Renée werd er in het net geserveerd en hadden wij de wedstrijd gewonnen!

Hierbij willen we jullie uitnodigen om te kijken of we dit kunnen doorzetten in Velden! Verder willen we ook Jet bedanken dat ze paraat stond om in te vallen! Tot de volgende keer!

 

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad liep tegen Taurus achter de feiten aan

In de aanloop naar de uitwedstrijd op zaterdag 18 januari tegen Orion, blikt André Triep terug op de wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen Taurus:

“Na de op het oog cruciale wedstrijd tegen Taurus, die een duidelijke nederlaag 0-3 (17-25, 21-25, 18-25) opleverde, had ik een korte nacht waarin ik slecht geslapen had. Ik ging zondag al vroeg naar de NVVO-clinic in Ede, waar Roel Zijlstra over stress en mentale belasting sprak: “Als je de lat te hoog legt, ga je choken” en dan is moeilijk om later alsnog in een flow te komen. Dat herinnerde me weer aan de wedstrijd van de avond ervoor, maar daarna kwam op de NVVO-clinic Paul van der Ven met een stimulerende training voor jeugd. Dat was genieten en vrolijk stapte ik in de auto. Maandagochtend zat ik achter de laptop en dacht wat ga ik over de wedstrijd van de Zaanstad mannen schrijven? En ík las toen de Volkskrant, waarin John Volkers de nederlaag van de Oranje Vrouwen beschreef onder de kop “Volleybalploeg ten onder aan hoge verwachtingen”.  En na dit artikel dacht ik: “Ja, we hebben ons als team optimistische verwachtingen aangepraat over de kansen tegen Taurus en dat is ons fataal geworden”. Die verwachtingen waren nog vergroot toen hun spelverdeler Flor Polinder geblesseerd bleek, terwijl we niet veel aandacht besteedden aan het feit dat Taurus de oudgedienden Thijs Bouwman en Tom van den Boogaard had opgetrommeld.

In de eerste set startte Zaanstad met Guido Spooren, Lesley Kef, Mees Blom, Marijn van Gool, Ray Espoza, Erwin Huinen en libero Rueben Schoones. Thijs Bouwman en Tom van den Boogaard lieten zich meteen in de wedstrijd zien door de eerste twee punten voor Taurus te scoren, waardoor Zaanstad meteen achter de feiten aanliep. Die set zou Zaanstad steeds achterlopen op Taurus. Na een Zaanse time-out op 8-13 kwam de Zaanse aanval goed terug met zes eigen punten. Vanaf 15-18 ging het echter weer mis. Drie Houtense blokpunten werden fataal voor Zaanstad en Taurus kwam in een flow en maakte de set snel af: 17-25. In deze set bleef Zaanstad vooral aanvallend achter, terwijl Taurus ook serverend en blokkerend beter was.

Topscorer bij Zaanstad in deze set: Mees Blom met 3 punten

In de tweede set liet Sandor Rieuwers Koen Baas en Daniel Homburg startten voor Guido Spooren en Erwin Huinen. Op 6-5 kwam Zaanstad voor het eerst op voorsprong, omdat Lesley Kef de aanval goed afmaakte. Daarna bleef Zaanstad voor op 7-6 door aanvalspunten van Lesley Kef en Ray Espoza. Tot 11-11 bleef het gelijk opgaan, maar op de serve van Thijs Bouwman ging Zaanstad fouten maken. Vervolgens knalde Tom van den Boogaard drie aces erin, ondanks een time-out van Sandor Rieuwers. Op 15-22 leek de set gelopen, maar de Zaanse middenmannen dachten: “Als onze buitenmannen de bal niet langs libero Mats Bleeker kunnen slaan, moeten wij het maar doen”. Op deze stand konden ze onbevangen spelen. Eerst haalde Ray Espoza de opslag terug, daarna zagen we een ace van Koen Baas en een aanvalspunt van Marijn van Gool en opeens stond het 20-22. Ojee, nu moeten we het afmaken en toen sloeg de stress weer toe met als gevolg een netfout. En daarna haalde Taurus opgelucht de setwinst binnen met 22-25. In deze set scoorde Zaanstad 14 aanvalspunten tegen 11 voor Taurus, maar ging stuk op de vijf aces van Taurus en de iets hogere eigen foutenlast.

Topscorer bij Zaanstad in deze set: Lesley Kef met 5 punten

In de derde set liet Sandor Rieuwers hetzelfde team staan. Zaanstad begon weer met een achterstand. De Zaanse mannen wilden wel graag scoren met een lastige service of een harde aanval, maar altijd stuitten ze op Mats “Magneet” Bleeker. Het lijkt wel of hij de ballen aantrekt met zijn dominante aanwezigheid en zo een groot deel van het veld bestrijkt. Op 9-10 was er even hoop voor Zaanstad, maar drie eigen aanvalsfouten dwongen Sandor Rieuwers tot een time-out op 9-13. Op 13-18 mocht Max van Straten in plaats van Ray Espoza (na een nieuwe Zaanse time-out op 13-17) gaan serveren. Hij wist zijn serve buiten de aantrekkingskracht van Bleeker te houden en te richten op de jonge Finn Frielink. En dat zorgde voor druk bij Taurus, dat fouten ging maken. Op 16-18 greep Erik Gras dan ook snel naar een time-out. Taurus herpakte zich en in de eindfase scoorde Thijs Bouwman driemaal en het werd 18-25. In deze set scoorde Taurus drie aanvalspunten meer en ging Zaanstad ook stuk op de hogere eigen foutenlast.

Topscorer bij Zaanstad in deze set: Marijn van Gool met 4 punten

Scores van de Zaanstad-spelers: Lesley Kef 8, Marijn van Gool 7, Mees Blom 6, Ray Espoza 6, Daniel Homburg 3, Erwin Huinen 2, Koen Baas 1.

Taurus had optimaal geprofiteerd van de twee oudgedienden (samen 20 punten). En Zaanstad had onvoldoende met de aanval kunnen scoren om de acht servicepunten en de zes blokpunten van Taurus te kunnen compenseren. Zaanstad kan er nu wel van uit gaan dat de play-offs niet haalbaar meer zijn. En nu eerst lekker onbevangen tegen Orion gaan spelen.”

(bericht: Topvolleybal Zaanstad; verslag: André Triep ; foto: Eric Visch)

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Mannen Zaanstad H3 winnen absolute kraker

Alsof de Nevobo het zo bepaald zou hebben. De eerste wedstrijd na de winterstop, en dan de nummers 1 en 2 op de ranklijst tegen elkaar uit laten komen. Beide teams hebben inmiddels al een flinke voorsprong op de rest van de teams uit de promotieklasse. Madjoe H2 stond er iets beter voor dan de Zaanse formatie. De enige wedstrijd die de Zaandammers dan ook verloren was de wedstrijd tegen Madjoe eerder dit seizoen. Dat was die ene wedstrijd, die ze op zaterdagmiddag 12:00u tussen de mini’s door lieten spelen en Wouter z’n pink uit de kom werd geslagen. Al met al, genoeg redenen voor revanche. De hele winterstop werd er doorgetraind. Onder andere met Heren 1, een oefenstage werd afgerond tegen onder andere Jonas H1 en zodoende waren de mannen er klaar voor. En hoe?!

Daar kunnen we deels kort over zijn. De formatie uit Enkhuizen werd de eerste twee sets van het veld geveegd getuige de twee keer 25-16 in setstanden. In set drie en vier kwam Zaanstad beide keren op een flinke achterstand. In de 3e set was dit zelfs 8 punten, in de 4e set was dit een punt of 5. Deze extra uitdaging haalde het beste in de mannen naar boven. Vanaf 14-22 achterstand serveerde Frank een serie dusdanige moeilijke ballen dat het vervolgens voor de lange mannen aan het net (Jesse, Marc en Timo) een koud kunstje was om hun blokkerende kwaliteiten ten toon te stellen. Volgens deed René een duit in het zakje om de ballen die wel over het net kwamen, netjes verdedigend terug te krijgen bij Timo die op zijn beurt Max op de diagonaal in stelling kon brengen, die met zijn power prikballen de nodige punten maakte. Stand weer gelijk op 24-24. Vervolgens, zoals met elke wedstrijd, waren er wat hachelijke momenten met betrekking tot de scheidsrechter. Over de juistheid ervan, durven we niet te oordelen. Gezien de achterstand die Zaanstad had, zou je kunnen zeggen dat het in hun voordeel was, maar goed, dan had Madjoe de beide sets maar veel eerder moeten afmaken. We stonden inmiddels ver achter en niemand aan Zaanse zijde geloofde meer in setwinst, zeker niet in de 3e set.

In set 4 speelde zich dus een dusdanig gelijk tafereel af. Flinke achterstand halverwege de set. Nu was het een serviceserie van Marc die ons terug in de wedstrijd bracht. En omdat we zo graag wilde winnen, vonden we het ook een goed idee om met 7 man in het veld te gaan staan. Vond trouwens ook niemand erg, en viel uiteindelijk ook niemand op. Toch maar snel libero René er weer uitgewisseld en doen alsof er niks was gebeurd. Spannend op het einde was het zeker nog, met setpunten over en weer, maar uiteindelijk was het Zaanstad H3 dat aan het langste eind trok en de enige overgebleven directe concurrent met 4-0 terug naar Enkhuizen stuurde.

Resultaat is 8 punten los van de nummer 2, maar wel één wedstrijd meer gespeeld. Uw favoriete team speelt aankomende zaterdag weer thuis. Maar dan tegen Spaarnestad H4. Wees welkom om 18:15u in de Topsporthal!

René Tigges

Deel dit bericht als je het leuk vindt

2020 biedt nieuwe kansen voor Zaanstad

Opeens lacht het geluk de selectie van de Zaanstad mannen. Dat was ook wel even lekker na het blessureleed van afgelopen half jaar en het uitdunnen van de selectie door het vertrek en terugtreden van een zestal spelers aan het einde van het vorige seizoen. Tegen Sliedrecht Sport stonden we met nieuwe impulsen in onze selectie en het mooie was dat Sliedrecht wel een tegenstander is die ons inspireert tot een mooi optreden. Natuurlijk wisten we dat ze in de uitwedstrijd in Sliedrecht wonnen zonder sommige basisspelers te hoeven gebruiken. En natuurlijk kunnen we het thuis in Koog aan de Zaan iedereen lastig maken. Met die instelling gingen de mannen van Zaanstad het veld op.

Coach Sandor Rieuwers startte met Guido Spooren, Marijn van Gool, Robin Ottenhof, Erwin Huinen, Lesley Kef, Rueben Schoones en tot verrassing van het publiek met nieuwkomer Mees Blom. En Mees gaf meteen zijn visitekaartje af door het eerste punt van de wedstrijd voor Zaanstad binnen te slaan. Maar daarna stokte het toch, want aan de andere kant van het net kwamen we een Jeffrey van Wijk tegen die van geen wijken wist en Wessel Anker stond als een muur met zijn blok en zijn hoge aanval. Op 5-11 moest Zaanstad de eerste time-out nemen. Mees Blom hoopte daarna met twee aanvalspunten een aanvalsstorm richting Sliedrecht te sturen, maar Rick van der Sluijs stond daar ook met zijn servicedruk die zo hoog was dat Sandor Rieuwers op 7-16 zijn tweede time-out moest aanspreken. Met een verschil van 8 a 9 punten gingen we daarna naar het eind van de set, die met 16-25 naar Sliedrecht ging. Sliedrecht deed alles beter dan Zaanstad: drie keer zoveel servicepunten, tweemaal zoveel aanvalspunten en blokpunten, maar ook tweemaal zoveel persoonlijke fouten. Marijn van Gool scoorde met 4 punten de meeste punten bij Zaanstad.

In de tweede set ging Zaanstad met dezelfde basis verder. De Zaanse aanval begon wat beter te draaien en Zaanstad had daardoor in de eerste helft van de set steeds een lichte voorsprong. Vanaf 16-16 ging het gelijk op tot 22-22. Mees Blom sloeg daarna het eerste gaatje: 23-22. Robin Ottenhof sloeg daarna het tweede gaatje met een ace: 24-22. Uiteindelijk waren drie Zaanse aces bepalend. En Mees Blom rondde de set af met 25-22. Mees Blom scoorde daarmee de meeste punten (8) deze set.

Bij de start van de derde set genoot Zaanstad kennelijk nog wat na van de setwinst, want Rick van der Sluijs pompte er twee aces in. Dat maakte de Zaanse aanval wakker, want die zorgden voor een 5-3 voorsprong. Daar wilde Rick van der Sluijs meteen revanche voor nemen: hij scoorde twee killblocks op de aanval van Lesley Kef. Op 6-8 besloot Sandor Rieuwers daarom tot een time-out. Lesley Kef nam meteen wraak met twee aanvalspunten en een sterke servicebeurt, waardoor Zaanstad met 11-10 leidde. Het werd nu serieus en de rally’s werden langer. Daardoor kon Sliedrecht uitlopen naar 13-16. Via 16-17 werd het daarna 16-20. Een prachtige aanval van de ingevallen Joris Burger (die 20-22 op het telbord bracht) kon niet verhinderen dat Sliedrecht deze set met 20-25 won. Erwin Huinen scoorde deze set de meeste punten (4).

In de vierde set startte Zaanstad met Koen Baas als setter en Ray Espoza als middenman. Als team had Zaanstad sterke acties en rally’s laten zien, maar een gewonnen set leverde nog geen punt op. Dus we moesten nog harder aan de bak. Marijn van Gool voelde dat goed aan, want hij sloeg het eerste punt keihard binnen en zorgde later met zijn servicedruk dat Sliedrecht niet kon scoren, maar Lesley Kef wel. Op 6-2 moest Paul van der Ven een time-out nemen. Zijn opdrachten zorgden dat Zaanstad vier fouten ging maken en op 8-8 moest Sandor Rieuwers een time-out nemen. Daarna scoorde Ray Espoza een ace en een blokpunt, waardoor Zaanstad leidde met 11-8. Met een lichte voorsprong liep Zaanstad naar de big points. Op 20-17 moest Sliedrecht naar een time-out grijpen. Daarna sloeg Koen Baas met veel venijn een tweeslag binnen: 21-18. Sliedrecht vocht terug, maar twee rake klappen van Mees Blom brachten de stand op 23-20. Vervolgens scoorde Marijn van Gool met een harde knal en kwam de bevrijdende 25-22! Het eerste (onverwachte) punt in 2020 was binnen! Nu moest Zaanstad door, want het smaakte naar meer. Mees Blom scoorde deze set de meeste punten (5).

In de vijfde set zorgde Rick van der Sluijs meteen voor veel servicedruk, waardoor op 2-5 een Zaanse time-out nodig was. Lesley kef en Erwin Huinen brachten de spanning terug met hun aanvallen: 6-7.  Maar Zaanstad had Jeffrey van Wijk niet stuk gekregen en die scoorde nu belangrijke punten. Op 11-13 was de koek op voor Zaanstad. Het werd 12-15. Lesley Kef scoorde deze set de meeste punten (3).

Toch was er een voldaan gevoel bij Zaanstad over het vertoonde spel en het behaalde punt. Met dat goede gevoel reist Zaanstad nu naar Nijmegen af voor de wedstrijd tegen Vocasa.

(bericht: Topvolleybal Zaanstad; verslag: André Triep; foto’s: Eric Visch)

[ eredivisievolleybal ]

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad: een te gemakkelijke prooi voor Lycurgus?

Het is voer voor psychologen of mensen zonder illusies kunnen leven. Die gedachte kan opkomen als we de uitslag van de uitwedstrijd bij Lycurgus zien: een makkelijke overwinning voor Lycurgus, we hadden niets anders verwacht. Toch vertrokken de Zaanse mannen naar Groningen met de illusie dat er misschien behoorlijke tegenstand tegen Lycurgus mogelijk zou zijn, omdat Lycurgus een zware Europa Cup-wedstrijd in Hongarije achter de rug had en de thuiswedstrijd tegen het Hongaarse team voor de boeg had en zo min mogelijk energie wilde gebruiken. Er zullen ook mensen zijn die zeggen: dit had je ook schriftelijk kunnen afdoen. Maar dat zal een echte sportman nooit willen. En wat zouden we dan gemist hebben? We werden bij het betreden van het Alfa College persoonlijk hartelijk welkom geheten door Lycurgus-icoon Wytze Kooistra en we zouden de bel voor het matchpoint van Lycurgus superfan Heiko Treichel niet hebben willen missen. En uiteindelijk voelden we ons vereerd dat 200 man publiek op deze zondagmiddag de tocht naar het Alfa College hadden gemaakt, omdat ze gewoon een lekkere wedstrijd verwachtten.

De realiteit van de wedstrijd was dat we de eerste set dramatisch startten en coach Sandor Rieuwers bij 6-1 voor Lycurgus in een time-out moest vluchten om zijn basis in deze set (Koen Baas, Lesley Kef, Max van Straten, Marijn van Gool, Robin Ottenhof, Daniel Homburg en libero Rueben Schoones) weer op de rails te krijgen. Op 12-6 had Zaanstad al vier aces om de oren gekregen, maar door drie Groningse aanvalsfouten op de service van Lesley Kef leefde Zaanstad weer op: 12-9. Op een servicebeurt van Geoffrey van Gent liep het verschil weer op naar 17-10. Op de servicebeurten van Koen Baas en Max van Straten kwam Zaanstad mede dankzij slordigheden bij Lycurgus terug naar 18-15. Lycurgus won daarna een lange rally en liep daarna via aanvalspunten van Geoffrey van Gent naar 23-16, waarna met 25-17 de setwinst kwam. De meeste punten scoorde Marijn van Gool (gesteund door zijn oma uit Friesland op de tribune) met 3 aanvalspunten en 1 blokpunt.

In de tweede set ging Zaanstad met dezelfde basis door. En dankzij 2 punten van Marijn van Gool was er een kleine voorsprong: 2-3. Door een ace van Lesley Kef bleef Zaanstad daarna op korte afstand van Lycurgus: 8-7. Door de servicedruk op de serve van Dennis Borst en Sam Gortzak liep Lycurgus naar 14-8 en was Sandor Rieuwers 2 time-outs armer. Lycurgus ging daarna wat slordiger spelen, waardoor het verschil kleiner werd: 18-14. Daarna had Zaanstad veel moeite om te scoren, want de Groningse verdediging stond onder leiding van Steven Ottevanger als een huis. Alleen Lesley Kef kon een fraai aanvalspunt scoren, maar daarna was de Zaanse koek op. Bij 4 fouten tijdens de big points (boven de 20) ben je kansloos en Lycurgus rondde de set professioneel af met 25-16. Ook deze set scoorde Marijn van Gool de meest Zaanse punten met 2 aanvalspunten en 1 blokpunt.

In de derde set moest het dus gebeuren voor Zaanstad. Coach Sandor Rieuwers zette zijn jokers in: Guido Spooren, Erwin Huinen en Ray Espoza. Helaas ging door miscommunicatie meteen een scoringskans voor Zaanstad verloren. Dat riep de vraag op: Moeten we weer vanuit een achterstand de achtervolging inzetten? Gelukkig herpakten de Zaanse mannen zich en kon Zaanstad tot 10-10 goed tegenstand bieden, want de drie jokers waren succesvol: Ray Espoza scoorde 100% op de geboden kansen, Guido Spooren scoorde en good old Erwin Huinen liet zien dat hij na zijn blessure de nodige aanvalspunten kon scoren. Daarna waren er lange rally’s, maar Lycurgus wist de Zaanse aanvallen te pareren, zodat Lycurgus de voorsprong kon uitbreiden. Op 21-17 leek Zaanstad aan te zetten voor een eindsprint door Koen Baas in te brengen. Lycurgus werd er niet warm of koud van, maar pakte gewoon door. En toen mocht Sam Gortzak tegen zijn oude ploeggenoten met een ace deze wedstrijd beslissen: 25-17. Deze set was Erwin Huinen met 4 aanvalspunten de Zaanse topscorer.

Totaalscores Zaanstad-spelers: Marijn van Gool (7), Lesley Kef (6), Erwin Huinen (4), Robin Ottenhof (3), Ray Espoza (2), Daniel Homburg (1), Guido Spooren (1), Koen Baas (1).

De Zaanse mannen sluiten het toernooi af met een open-mix-toernooi op donderdagavond 19 december. Daarna start het Kerstreces om zich op te laden voor een drukke januarimaand, die start met de thuiswedstrijd op zondag 5 januari om 16.00 uur tegen Sliedrecht Sport.

(bericht: Topvolleybal Zaanstad; verslag: André Triep; foto’s: Eric Visch)

[ eredivisievolleybal ]
Deel dit bericht als je het leuk vindt
© VV Zaanstad 2013-2019 - Privacyverklaring - Webdesign & development: Toewan grafische communicatie / Eric Visch
MENU