Met z’n allen

Met z’n allen
 
Daar stond je dan zaterdagmiddag,
het was niet zo spannend, maar toch best fijn.
En zoals bij elke wedstrijd, kan er maar één de winnaar zijn.
We lieten ons niet kennen, we serveerden gewoon maar door.
En als de bal dan terug kwam, dan pakten wij de rally hoor.
– Geïnspireerd op de tijdloze klassieker: Met z’n allen.
 
Alle gekheid op een stokje. We stonden er weer. Afgelopen zaterdag. Alsof het nooit anders geweest is. Ditmaal met nog een Hoonhout in de gelederen. Van de eerste druk. Bijna iedereen kwam mooi op tijd binnen. Een enkeling had een lekke band, of was gewoon te laat vertrokken thuis. 
 
In dit dam-tot-dam weekend trapten wij de competitie af tegen Delta uit Delft. Vorig jaar in Delft hadden we de grootste moeite met de boomlange diagonaal. Ook nu bleek hij weer de aanvaller waar we het meeste rekening mee dienden te houden. Desalniettemin werd Delta in vier sets slechts sporadisch gevaarlijk. We mogen wel stellen dat we goed genoeg serveerden, en een prima side out speelden. 
 
Ook het wisselbeleid van coach/aanvoerder/speler Ronald de Boer was tiptop in orde. Elke speler wist met zijn specifieke kwaliteiten bij te dragen aan het binnenslepen van de winst. Neem zijn broer Martijn van Braam. Met magistrale bovenhandse ballen diep in de linkerachterhoek stuurde hij regelmatig de tegenstander het bos in. Of eigenlijk de linkerachterhoek. Maar dan net te laat. Of onze eigen niet-zo-boomlange diagonaal Max Steenbergen die met het grootste gemak de bal over het blok sloeg. En zo kunnen we nog wel elf spelers langsgaan. Want zo breed is de selectie momenteel. Het valt nog te bezien of we elke wedstrijd de luxe hebben van een team van dit formaat. Maar vooralsnog is dit een prima begin. 
 
Voor de duidelijkheid: het was 4-0.
 
Tot de volgende; op vrijdagavond 30 september om 21:30 in ‘s-Gravenhage (dat is de moeilijke naam voor Den Haag).
 
Tekst: Marc van den Hurk 
Foto: Gilbert Bronkhorst
Deel dit bericht als je het leuk vindt

Van de Galgenwaard tot in de Koog

Boft u even. Twee wedstrijdverslagen in één. Wat een efficiëntie! Maar wel eentje met gemengde gevoelens. Ik laat u niet langer in spanning. We gaan twee weken terug in de tijd.

“PAS OP!!” Met een centimeter of tien over komt het elektrische Japanse BAM-botsautootje tot stilstand. Vlak achter een bestelbusje. Vlak voor deze riskante keeractie zagen we aan onze rechterkant de Galgenwaard aan ons voorbij glijden. Het zou vanaf dat moment nog een kleine tien minuten duren voordat we de auto geparkeerd hadden. Niet door gebrek aan plek, maar door de keuzestress. En zo kwam het dat we een dik kwartier voor de wedstrijd begon startten met de warming up. Bij gebrek aan onze vaste passer lopers waren Wouter en Bas aangesloten. Een net herstelde R0nald de Boer maakte het drietal passer lopers compleet. Met alle respect voor de inzet van dit drietal was het merkbaar dat we ingeboet hadden aan slagkracht. Die stond namelijk 64 kilometer verderop fitnessapparatuur in te laden. Desalniettemin werd er verdienstelijk ingevallen. Van tijd tot tijd was de wedstrijd spannend en leken we zelfs op winst af te steven. In de vierde set, bij 2-1 voorsprong in sets voor de thuisploeg had het moeten gebeuren. Ondanks een paar spectaculaire reddingen ging echter ook deze set verloren. Op naar de bar. Waar ze, in tegenstelling tot wat de tap doet vermoeden – let op het bekertje dat op de kop op de tapknop staat – geen witte Vedett op tap hebben. Snel door naar het weekend van 2 april.

Precies 40 jaar nadat Argentinië de Falklandeilanden binnenvalt treden wij voor het eerst aan tegen (ironisch genoeg) Wereldvrede US heren 3. Met een aantal oud bekenden in de gelederen kon er een plezierige pot verwacht worden. Qua niveau hadden we ons voorgenomen deze tegenstander niet te onderschatten. Ze stonden immers niet voor niets derde. Achteraf zou blijken dat een degelijke service alle verschil van de wereld zou maken. In de eerste twee sets komen we tweemaal 6-1 achter. Helaas was voor US Evelien geen elf. Wij trokken beide keren aan het langste eind en wonnen de sets met 25-18. Waar in de eerste set de redding van Erwin Huinen op eerdergenoemde achterstand een vermelding verdient. In de derde set hebben we beduidend meer moeite. We komen weliswaar niet direct op achterstand, maar verliezen door teveel fouten toch de set. Verder dan de 19 komen we niet. Van de vierde set kan ik alleen zeggen dat die snel voorbij was. Vanwege een telefoontje uit het ziekenhuis – niets ernstigs – heb ik de set volledig gemist.

En zo kan het dus dat we na 17 punten nog altijd de eerste plek bekleden. Op het moment van schrijven wanen we ons het Nederlands elftal. Noordwijk is de bestemming van vandaag. Maar daarover meer in het volgende verslag.

Marc

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad heren winnen ook van VV Utrecht

Afgelopen zaterdag 26 maart gaven de dames van Zaanstad het goede voorbeeld door met 3-1 van VV Utrecht 2 te winnen. Zaanstad heren 1 kon natuurlijk niet achterblijven. In sporthal Galgenwaard waren de Zaanse mannen gedreven. We wisten dat we in de thuiswedstrijd tegen VV Utrecht na winst met 25-19 in de eerste set twee spannende sets hadden gespeeld en toch met 3-0 hadden gewonnen. We wilden het ons makkelijk maken en in de eerste set toeslaan. Coach Martin Rutten had bij de analyse van VV Utrecht een zwakke plek in de passlijn gevonden.

Coach Martin Rutten startte met Kjeld Broekema, Robin Ottenhof, Joris Burger, Lesley kef, Wouter Slim, Hidde Uittenbosch en libero Rueben Schoones. Robin Ottenhof zette met een moeilijke serve de Utrechtse passlijn onder druk, waardoor Wouter Slim meteen vertrouwen kon tanken via een killbock. Daarna zette Joris Burger de druk op de Utrechtse passlijn voort en coach Bernard Schoonbeek moest op 7-2 al wisselen en op 9-4 een time-out nemen. Het verschil liep niet verder op tot 12-7, maar toen begon Kjeld Broekema aan een alles vernietigende serveserie met 4 aces en pas op 18-7 kon Utrecht de opslag terugpakken. Na de Zaanse dubbele wissel kwam Guido Spooren aan de opslag en die scoorde meteen een ace, waardoor het 21-9 werd. Door 4 Zaanse fouten werd het verschil iets dragelijker voor VV Utrecht, maar Kjeld Broekema bracht met een aanvalspunt de stand op 25-13. Zaanstad had 7 aces en 11 aanvalspunten gescoord.

In de tweede set nam Sven de Koe op de serve van Alexander Kraan het heft in handen en op 1-5 moest Martin Rutten een time-out nemen om te voorkomen dat we in een Compaentje terecht zouden komen (tegen Compaen wonnen we de eerste set met 25-12 en verloren de tweede met 12-25). Zaanstad vocht dankzij aanvallende impulsen van Joris Burger en Kjeld Broekema (6 aanvals- punten op rij) terug naar 9-9. Daarna scoorden beide teams alleen op fouten van de tegenpartij in de fase tot 13-14. Door de aanval van Dwin Brouwer kwam Zaanstad op voorsprong: 16-15. Op de serve van Hidde Uittenbosch liep Zaanstad uit naar 20-18. Dwin Brouwer zorgde voor een eerste setpoint met een blokpunt. Daarna werd driemaal in het net geserveerd en zorgde Sven de Koe met zijn aanval voor het eerste Utrechtse setpoint op 25-26, maar ook hij sloeg daarna de serve uit. Dwin Brouwer zorgde daarna met een blokpunt en een aanvalspunt dat Zaanstad het derde setpoint verzilverde: 28-26. De verschillen waren erg klein geweest. Beide teams scoorden 14 aanvalspunten en 11 persoonlijke fouten.

Ondanks de 2-0 achterstand startte in de derde set VV Utrecht het best: 1-3. Daarna ging Utrecht fouten maken en op 10-8 kwam Robin Ottenhof met een lastige serve, waardoor Zaanstad kon uitlopen naar 13-8 (mede dankzij een blokpunt van Wouter Slim). Op de serve van Alexander Kraan ging Zaanstad fouten maken en werd het 13-12. Het ging daarna heen en weer en op 14-15 haalde Martin Rutten zijn mannen naar de kant. Door sterk serveren door Joris Burger en een killblock van Hidde Uittenbosch werd het echter 19-17 en via 21-19 kwam de eindstreep voor Zaanstad in zicht. Het duo de Koe en Alexander Kraan vocht zich terug naar 21-21. Inmiddels was als geheim wapen de uit zijn ziekbed herrezen Daniel Hoonhout ingebracht. Hij scoorde de 22-21, maar daarna had VV Utrecht het initiatief. Vanaf 22-24 kreeg het 5 setpoints, maar de ingevallen Lorenzo Rampersad en Joris Burger werkten met hun aanval steeds die setpoints weg. Bij het 5e Utrechtse setpoint werd het even precair, maar een fabelachtige redding door Guido bracht de stand op 27-27. Daarna kreeg Zaanstad 5 setpoints, maar Sven de Koe werkte er zelf een aantal weg totdat hij met een foutserve het 5e Zaanse setpoint tot stand bracht. En wie zou het daarna afmaken? Natuurlijk Daniel Hoonhout die met een serve die er eigenlijk niet moeilijk uitziet een ace scoorde: 33-31. Toch weer een 3-0 winst voor Zaanstad, dankzij meer aanvals- en servepunten. Maar we maakten wel meer fouten.

Tekst: Andre Triep
Foto: John van Geenen

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Het kan verkeren

Stel je staat eerste. Stel je verliest van de nummer 11. Stel je speelt tegen een directe concurrent. Stel je hebt de uitwedstrijd tegen dat team nipt verloren met 3-2. Stel het was de spectaculairste wedstrijd van het seizoen. Stel dat dat hun woorden waren.

Nou goed. Wij speelden dus afgelopen zaterdag tegen Shot. Mocht dat nog niet duidelijk zijn. Vanaf het begin was duidelijk dat deze wedstrijd er heel anders uit zou zien dan de uitwedstrijd. Ten dele door het, door hen bestempelde, belabberde technisch niveau. Ondanks dat we niet meer in de B jeugd speelden mocht het toch doorgaan allemaal. Ondanks de onvrede aan de andere kant speelden wij een prettige wedstrijd. Niet in de minste plaats doordat Timo het midden veelvuldig kon bedienen. Met een sterke service, (redelijk) stabiele pass, en gevarieerde aanval kwamen we de eerste drie sets vrij gemakkelijk door.

In de vierde set werden de verliespunten uit de eerste drie sets door shot in eerste instantie ruim goed gemaakt. Op enig moment betrof hun voorsprong – of onze achterstand, het is maar net hoe je het bekijkt – meer dan tien punten. Het is dan ook verbazingwekkend dat we de schade hebben weten te beperken tot 19-25. 

De wedstrijd was zeker niet zo’n spektakelstuk als in Culemborg. Maar 3-1 winst op een directe concurrent is altijd fijn. Op naar de volgende!

Marc

Foto’s: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad aanvallend sterker dan Compaen

De vaste muziek- en sfeercrew van Zaanstad zorgde met Angus Young en AC/DC voor een uitstekende voorbereiding op de derby tussen de stad (Zaanstad) en het dorp (Oostzaan). We mogen dit verslag zo openen, want Marcel Vermeulen is altijd trots op de dorpsclub Compaen. Na de lockdown hadden we ook allemaal behoefte aan zo’n hal met goed gevulde tribunes en veel sfeer. Helaas moest de zieke Daniel Hoonhout de sfeer missen, want hij volgde de livestream in zijn bed.

Coach Martin Rutten startte met Hidde Uittenbosch, Kjeld Broekema, Robin Ottenhof, Joris Burger, Lesley Kef, Wouter Slim en libero Rueben Schoones. Zaanstad startte de eerste set met 2 aanvalsfouten, maar speelde daarna bijna foutloos. Er waren geen servefouten, de pass lag behoorlijk en aanvallend kon Zaanstad heersen. Op 12-5 kwam de eerste time-out van Compaen, maar Zaanstad bleef aanvallend en blokkerend heersen, waardoor Compaen op 21-10 weer een time-out moest nemen. Zaanstad hoefde dat niet, want het proces en het resultaat waren deze set goed. Wouter Slim (onze favoriete invaller uit heren 2) maakte de 25 vol door 2 killblocks, waardoor de onwaarschijnlijke ogende stand op 25-12 kwam. De 13 aanvalspunten en de 4 blokpunten waren een mooie basis voor Zaanstad geweest.

Dat resultaten uit de eerste set geen garantie bieden voor de tweede set werd meteen snel duidelijk vanaf 6-6. Bij Compaen was David Bes in de basis gekomen en met zijn aanval en blok ging hij een belangrijke rol spelen. Op de serve van de jonge Oostzaanse spelverdeler de Jong kon Zaanstad helemaal niet meer scoren en het werd mede dankzij 3 Oostzaanse blokpunten 6-13. Zaanstad maakte in deze fase ook meer persoonlijke fouten, zodat op 9-19 de kans op Zaanse setwinst uitgesloten was. Inmiddels was Guido Spooren ingevallen als setter. Op 10-22 kwam Dwin Brouwer erin voor Joris Burger en scoorde een aanvalspunt. Op zijn service kon Lesley Kef een aanvalspunt scoren, maar Compaen maakte daarna de set af op 12-25. Een set om snel te vergeten als je voor Zaanstad bent.

De wissels op het eind van de derde set bij Zaanstad brachten nu een gedreven Guido Spooren aan het net. Met 2 verrassende tweeslagen die gevolgd werden door een spectaculair blok op Daniel Homburg dwongen Compaen tot een time-out p 8-5. Zaanstad hield daarna een lichte voorsprong totdat Daniel Homburg met zijn aanval en service Compaen voor het eerst weer aan de leiding bracht met 15-16. Wouter Slim sloeg daarna dit gaatje dicht en zorgde met zijn service dat het 18-16 werd. Op 21-20 zag Martin Rutten het gevaar en sprak in zijn time-out zijn mannen toe. Dwin Brouwer sloeg daarna met een sluwe aanval 22-20 binnen en Joris Burger en Lesley Kef maakten de set af op 25-22. Met 15 aanvalspunten had Zaanstad gedomineerd.

De uitslag van de derde set lag de mannen van Compaen zwaar op de maag, want ze begonnen de vierde set op de service van Kjeld Broekema met 6 persoonlijke fouten: 6-0 voor Zaanstad. Compaen vocht terug en op de service van Jasper Geerdink namen ze de aanval van Zaanstad in de tang en werd het 7-7. Zaanstad ging foutjes maken en Compaen liep langzaam uit naar 13-15. Op de serve van Jason Hartman gooiden de Oostzaners er nog een schepje bovenop en werd het 15-19. Toen kwam de tijd van Dwin Brouwer, die tot dan een beetje kwakkelend speelde. Hij kwam nu los met een aanvalspunt, waarna hij zelf een prachtige serviceserie kon produceren. Daardoor kwam de Oostzaanse aanval onder druk en kon Zaanstad met 3 blokpunten de stand weer in evenwicht brengen: 19-19. Na een schemerzone in de stand kwam Wouter Slim aan slag en dat is serverend een kouwe kikker. Compaen had er moeite mee en Kjeld Broekema kon de bevrijdende 25-21 scoren. Serverend maakte Zaanstad deze set geen servefouten, maar 7 aanvalsfouten brachten de 8 eigen aanvalspunten bijna te niet.

Andre Triep

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad wint door betere aanval tegen Tilburg

Enigszins gehandicapt reisde Zaanstad naar Tilburg af voor een late zaterdagavondwedstrijd die pas na 20:45u startte. Dwin Brouwer moest als diagonaal vanwege corona in Zaandam achterblijven en Lorenzo Rampersad was niet op tijd terug uit het buitenland.

Coach Martin Rutten startte met Hidde Uittenbosch, Joris Burger, Robin Ottenhof, Timo Terlouw, Kjeld Broekema, Daniel Hoonhout en libero Rueben Hoonhout. Door 5 Tilburgse fouten en een blokpunt en 2 aanvalspunten van Timo Terlouw kwam Zaanstad op 8-4 voor. De Zaanse aanval zorgde daarna voor een grotere voorsprong: 16-10. Tilburg kon daarna iets terugkomen, maar vanaf 20-15 stootte Zaanstad door naar 24-15. Via zijn achtste aanvalspunt in deze set scoorde Timo Terlouw de winnende 25-15, maar de prijs daarvoor was hoog. Hij liep bij het neerkomen een zware enkelblessure op en kon niet verder spelen. In deze set was Zaanstad met 17 aanvalspunten dominant. Nu moest coach Martin Rutten zonder zijn 2 diagonaalaanvallers improviseren.

Bij de start van de tweede set was Zaanstad door de blessure van Timo zwaar aangeslagen en liep een achterstand op: via 1-4 en 6-13 zag het er voor Zaanstad slecht uit. Op de serve van Daniel Hoonhout kwam Tilburg daarna onder druk en het Zaanse blok bracht de stand op 10-13. Tilburg liep weer uit naar 14-19, maar Kjeld Broekema haalde met zijn aanval op naar 18-20. Op de serve van Rorik Vesters kreeg Zaanstad het weer moeilijk en Tilburg haalde met 3 killblocks de setwinst binnen op 19-25. Overigens bleef de Zaanse aanval niet achter bij de Tilburgse, maar maakte meer fouten.

Omdat Joris Burger als diagonaal was gaan spelen was Lesley Kef als passer/loper gaan spelen, ook in de derde set. Tilburg startte met een 1-4 voorsprong, maar Lesley en Kjeld brachten met hun aanval de stand terug naar 5-6, waarna Robin Ottenhof met zijn blok Zaanstad weer op voorsprong bracht: 7-6. Na 12-12 bracht Hidde Uittenbosch met zijn aanval Zaanstad op voorsprong: 15-12. Tilburg haalde op naar 15-15, maar Zaanstad liep daarna uit naar 21-16. De Tilburgse aanval bracht de stand op 22-21 en er volgde een spannende slotfase. Het eerste setpoint (23-24) was voor Tilburg, maar Zaanstad kreeg het eerste setpoint op 25-24. Op 27-27 kwam Lesley Kef eindelijk los met 2 geplaatste aanvalspunten en Zaanstad won de set met 29-27.

Tilburg bleek bij de start van de vierde set niet aangeslagen, want het liep naar 1-4, maar een geweldige redding van Rueben Schoones op 1-2 leverde geen punt voor Zaanstad op, maar gaf wel een boost aan de strijdbaarheid van Zaanstad. Het haalde op naar 5-5. Het bleef spannend met Tilburg steeds licht voor, maar op de serve van Robin Ottenhof boog Zaanstad een 11-13 achterstand om in 15-13. Dat was te danken aan Joris Burger die steeds meer ging scoren en op 18-14 zag het er goed uit voor Zaanstad. Kjeld Broekema bracht daarna Tilburg met zijn floaterserve in de problemen. Het werd 21-15. Tilburg vocht via Niels van Son terug. Duidelijk was ook dat Lesley Kef (die de week ervoor een stevige griep had gehad) er fysiek doorheen zat en een lange rally op 23-19 niet kon afmaken. Het werd 23-21, maar na de time-out van Martin Rutten scoorde Robin Ottenhof 24-21. En werd het geheime wapen voor de afgematte Lesley Kef erin gebracht: onze vaste en zeer gewaardeerde invaller uit heren 2, Wouter Slim ging serveren. Met een lastige floater dwong hij af dat Tilburg een netfout maakte. Hij was dus verantwoordelijk voor het beslissende en bevrijdende punt: 25-21.

In alle sets had Zaanstad aanvallend meer punten gescoord dan Tilburg en dat bracht de onverwachte, maar verdiende winst met 3-1 binnen.

Andre Triep

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Gedreven heren 1 wint in bizarre wedstrijd van Inter Rijswijk

Getergd door het te slappe spel in de thuiswedstrijd tegen Peelpush had heren 1 hard getraind voor deze wedstrijd in de nieuwe sporthal in Rijswijk en had Martin Rutten goed de video’s van eerdere wedstrijden van Inter Rijswijk bestudeerd en toen een zwakke plek bij Inter Rijswijk ontdekt.

Martin Rutten koos voor het zevental Hidde Uittenbosch, Kjeld Broekema, Robin Ottenhof, Timo Terlouw, Lesley Kef, Daniel Hoonhout en libero Rueben Schoones en nadrukkelijk werd “beginnen met de opslag” gekozen. En het werkte. Vanaf de eerste opslag van Hidde Uittenbosch stond een gedreven Zaanstad-team in het veld, zodat de eerste side-out van Inter Rijswijk keihard werd afgeblokt door Kjeld Broekema. In sneltreinvaart liep Zaanstad door de eerste set. Uit alle hoeken en gaten kwamen de Zaanse ballen bij Inter Rijswijk op de grond. Via 10-3 werd het 18-10 voor Zaanstad. Daarna kon Inter Rijswijk nog 1 punt zelf scoren, want Zaanstad scoorde de overige 9 punten (7 voor zichzelf en 2 voor Inter Rijswijk). Met 16 aanvalspunten (vooral van Timo Terlouw en Lesley Kef) had Zaanstad gedomineerd en won de set met 25-13.

Bij het begin van de tweede set haalde Kjeld Broekema met zijn aanval de serve terug en op de serve van Hidde Uittenbosch racete Zaanstad meteen naar 6-1. Jeffrey van Wijk kon tussendoor voor Inter Rijswijk even 2 aanvalspunten scoren, maar vanaf 11-5 gooide het Zaanse blok de deur weer dicht en racete naar 17-6. Hidde Uittenbosch gunde de Rijswijkers geen adempauze, want op zijn serve werd het 20-6. Met een uiterste krachtsinspanning wisten de Rijswijkers in ieder geval de dubbele cijfers te halen, zodat Zaanstad deze set met 25-10 won. Doordat de Rijswijkers 11 fouten maakten had Zaanstad aan 7 aanvalspunten en 5 blokpunten genoeg.

Na zo’n flitsende start zijn er verschillende scenario’s. De Zaanstad-mannen kozen (misschien onbewust) voor een tandje minder en bij Inter Rijswijk gingen een aantal spelers voor 2 tandjes meer. Hun middenblok gooi de tent dicht en ze bouwden hun zwakke plek dicht. En zo stond heren 1 opeens achter en probeerde Martin Rutten met time-outs op 6-14 en 9-19 het tij te keren. Steunend op de aanval van Timo Terlouw en Lesley Kef kon heren 1 met 16-25 een smadelijk set verlies voorkomen en alvast werken aan herstel in de 4e set.

Steunend op de aanval van Lesley kef en Timo Terlouw kon heren 1 een voorsprong van 7-3 opbouwen. Het werd nu weer een echte wedstrijd, waarin beide partijen kansen hadden. Na een ace van Kjeld Broekema zorgde Timo Terlouw met zijn blok en aanval voor 15-11 en Dwin Brouwer verhoogde naar 16-11. Lorenzo Ramparsad kon toen ook nog even een bijdrage leveren. De vermoeidheid sloeg bij Zaanstad toe en de mannen gingen servefouten maken en Inter Rijswijk kwam terug op 23-21. Kjeld Broekema maakte toen een belangrijk aanvalspunt: 24-21. De gedreven Rijswijker Noud Doornheim wist van geen opgeven en scoorde 24-22. Daarna vochten beide teams een geweldige lange rally uit, die Kjeld Broekema met een aanvalspunt besliste: 25-22. Maar Lesley Kef en Timo Terlouw waren de echte helden van Zaanstad, die de schandvlek van de nederlaag tegen Peelpush wegpoetsten.

 

Tekst: Andre Triep

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Vier plus vijf is negen

Ieder zingt zijn eigen lied. Tel daar de 33 punten de we al hadden bij op. En dat maakt samen één. Niet verwacht, toch gekregen. Hoe we op deze plek terechtkwamen? Daarvoor moeten we even twee weken terug in de tijd.

Naar zaterdag 5 februari om precies te zijn. Toen ontvingen we namelijk Limes. Voor ieder op zijn eigen manier te interpreteren. Maar mijn beste gok is dat hun naam verwijst naar de oude Romeinse grens die door ons land liep. Maar goed, we dwalen af. De eerste set verliep vrij soepel. En met 25 tegen 14 waren we snel van de winst verzekerd. En toen “hoefden we ons niet druk te maken”. Ondanks de aanhalingstekens kan het zijn dat niet letterlijk gezegd is. Enfin, het was iets in die strekking. Resultaat: een enigszins moeizame 25 – 22. De derde set werd weer eenvoudig gewonnen (16) en de vierde set bleek ook niet veel moeite te kosten (20). Daarmee konden we weer 5 punten bijschrijven om vervolgens heren 1 moed in te schreeuwen. Wat overigens niet door iedereen gewaardeerd werd.

Amper een week later, zes dagen om precies te zijn, stonden we gezellig in de file. In de spits naar Rijswijk. Niet de iconische hal waar wij allen herinneringen hebben aan vervlogen tijden. Nee, een nieuwerwetse hal (ok Boomer). Hier gingen we voor de tweede maal het gevecht aan met de talenten van Rijswijks derde team. De eerste rally was een set waard. Bij wijze van spreken dan. Zij wonnen de rally, wij wonnen de set. Maar een heftig begin was het zeker. Rijswijks sterke punt was zonder twijfel hun service. En hun soixant-neuf. Die wij vervolgens stelselmatig probeerden uit te schakelen. 

Na twee sets was saldo van gescoorde punten +1 in ons voordeel. U ziet: spannend. Werd set drie nog even spannend, in set vier was het verzet gebroken. En daarmee speelden wij ons dus naar de eerste plek. Wat een spanning en sensatie.

Zaterdag 19 februari komt Dosko op bezoek. Wij zullen daarbij de hulp inroepen van ons tweede team, aangezien ondergetekende en nog twee anderen afwezig zullen zijn. Want, voorjaarsvakantie.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende!

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Gehavend heren 1 verliest van gedreven Peelpush

De donderdag voor de thuiswedstrijd tegen Peelpush was er grote twijfel of Zaanstad heren 1 wel voldoende gezonde spelers had om op 5 september die thuiswedstrijd te spelen. ’s Middags was duidelijk dat 2 belangrijke spelers (libero Rueben Schoones en middenblokkeerder Robin Ottenhof) in ieder geval niet konden spelen en de status van twee spelverdelers was onduidelijk. Uiteindelijk konden zij wel trainen, maar niet de avondtraining doen, zodat de avondtraining met de overige spelers geen echte goede voorbereiding op de wedstrijd van zaterdag was. Gelukkig kon Wouter Slim (van heren 2) de hele wedstrijd op het midden spelen.

Het is goed om te beseffen dat uitwedstrijd bij Peelpush in oktober een zwaar bevochten 3-1 overwinning was, waarin Zaanstad net ontsnapte aan een 2-0 achterstand, ondermeer doordat Robin Ottenhof toen door 21 punten te scoren (waarvan 8 blokpunten) belangrijk was geweest in de 1-3 winst en Rueben toen sterk gepasst had. Zonder deze 2 spelers en met andere spelers met een trainingsachterstand zou het zwaar worden tegen Peelpush. En dat werd ook bewaarheid. Vooral in de 1e set was Zaanstad aanvallend slecht. In de 2e set en 3e scoorde Zaanstad meer aanvalspunten dan Peelpush, maar dar stond een hogere eigen foutenlast tegenover.

Coach Martin Rutten startte in de 1e set met Hidde Uittenbosch, Lorenzo Rampersad, Wouter Slim, Dwin Brouwer, Lesley Kef, Daniel Hoonhout en libero Joris Burger. Peelpush startte heel gedreven. Op de servicebeurten van Ramon Smeets, Koen Scholten en Rikus Leenders liep het snel naar 2-10 voorsprong. Zaanstaf kende op de service van Daniel Hoonhout even een opleving: 11-15 en op de service van Wouter Slim werd het zelfs 18-18, maar Peelpush pakte de set met 21-25.

In de 2e set probeerde hetzelfde Zaanse zevental bij te blijven, maar Peelpush bouwde een voorsprong van 3 a 4 punten op. In deze set kon Lesley Kef met zijn aanval zorgen dat het gat niet groter werd. Op 18-21 was het weer Wouter Slim die met zijn servicebeurt Zaanstad bijna langszij bracht: 20-21. Op de service van Dwin Brouwer werd het zelfs 23-23. Helaas bracht Bas Haar voor Peelpush de setwinst binnen met 24-26.

In de 3e set kwam Kjeld Broekema voor de moegestreden Lesley Kef spelen, maar op de service van Koen Scholten en Bas Haar pakte Peelpush weer de voorsprong met 2-6. Inmiddels was Timo Terlouw als diagonaal gaan spelen en hij sloeg Zaanstad weer langszij op 7-7 en daarna op voorsprong met 12-9 en 14-10. Zou het dan nu toch weer gebeuren? Peelpush bracht door sterk aanvalsspel van Tijn van der Grift het verschil terug naar 16-15. Timo Terlouw dwong op 21-19 Johan Leenders via een time-out zijn mannen weer scherp te krijgen. Tijn van der Grift sloeg het gaatje dicht: 21-21 en serveerde zelf 22-23. Het ging nu op het scherp van de snede, maar ondanks een fantastische redding van Joris Burger werd het matchpoint op 22-24. Ondertussen was Guido Spooren die de 3e set goed gespeeld had door zijn enkel gegaan. En daarna zakte Zaanstad weg.

Een teleurstellend uitslag. Er was maar 1 man die er vrede mee had: Frank Lemstra, de baas van de kantine, want Peelpush vierde de (toch wel onverwachte) overwinning en Zaanstad dronk het verdriet weg. Zo gaat het soms in het volleyballeven.

Andre Triep

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt

Zaanstad wint met 3-2 van VCVeenendaal

Voorafgaand aan de wedstrijd waren er bij ons wisselende percepties over de wedstrijd. Enerzijds bleek VCV maar met 9 spelers te zijn vanwege Covid, anderzijds had die vaste basis op grond van de Topsportregeling in verband met deelname aan de Bekercompetitie enige weken meer kunnen trainen en 2 stevige bekerwedstrijden kunnen spelen tegen PDKHuizen en Lycurgus. De gedachten varieerden dus tussen een snelle 3-0 of een langdurige vijfsetter. Uiteindelijk hadden we het in Veenendaal tegen VCV ook zwaar gehad. Zaanstad miste Kjeld Broekema, die corona had, terwijl Timo Terlouw de weken ervoor door corona niet had kunnen trainen.

Coach Martin Rutten startte met Guido Spooren, Joris Burger, Robin Ottenhof, Dwin Brouwer, Lesley Kef, captain Daniel Hoonhout en libero Rueben Schoones. Zaanstad startte het best en stond steeds met een paar punten voor. Op 15-11 nam VCV de eerste time-out en daarna stond Wouter van Ark met zijn blokmuur klaar. Daardoor kwam spelverdeler Nikita Artamonov aan service. Bij hem is het vaak alles of niks. Het werd alles. Zijn serves waren zo lastig dat de Zaanse aanvallen 4 maal in het VCV-blok eindigden. En toen stond het opeens 16-19 en 18-21. Martin Rutten wisselde Hidde Uittenbosch voor Guido Spooren en had inmiddels Lorenzo Ramparsad ingebracht voor Joris Burger en door diens serve werd het 22-21. Het werd daarna nog even spannend, maar Zaanstad won de 1e set met 25-23. Opvallend was bij VCV geweest dat Hugo Rijken, die normaal een sterke passer-loper is als diagonaal had gespeeld.

In de 2e set gingen Zaanstad en VCV door met de opstelling waarmee ze de 1e set eindigden. Het ging eerst weer gelijk op tot 8-8. Op de serve van weer Lorenzo Ramparsad werd Hugo Rijken in een moeilijke positie gebracht, waardoor Lesley Kef hem 2 maal keihard kon afblokken en het 11-8 stond. Zaanstad zocht daarna via aces van Dwin Brouwer de libero van VCV op en kon uitlopen naar 18-10. Een sterke servicebeurt van Daniel Hoonhout bracht de stand op 23-11. Daardoor kwam er bij Zaanstad het beeld van een snelle 3-0 op het netvlies en zag men niet dat Nikita Artamonov op het eind van de set met 4 kanonskogels als service de stand op 25-16 bracht, waardoor VCV mentaal werd opgekrikt.

In de 3e set ging het aanvankelijk gelijk op tot 10-10. Bij VCV had een omzetting plaatsgevonden. Hugo Rijken was weer passer-loper geworden en de jonge Wouter Renger was diagonaal geworden. De omzetting was succesvol voor VCV, want het liep uit naar 14-17 en Nikita Artamonov scoorde aan het net en ging serveren op 15-18. Met zijn serve zette hij zoveel druk dat Wouter Pilon ouderwets kon excelleren met 3 aanvalspunten en op 15-23 de stand voor Zaanstad hopeloos was geworden. De ingevallen Joris Burger en Timo Terlouw gaven heel even hoop door 18-23 te scoren, maar mister VCV knalde de 19-25 binnen.

In de 4e set leek Zaanstad aangeslagen en hapte door de trainingsachterstand op VCV naar lucht. Op de service van Wouter Pilon liep VCV naar 4-9. Daarna sprokkelde Zaanstad nog wat punten bij elkaar, maar VCV speelde het riskant maar slim. Omdat Zaanstad de libero steeds opzocht ging het feitelijk met 2 passers spelen en liet de libero alleen een klein zone aan de zijkant. Die zone lag zo dicht tegen de zijlijn, dat de Zaanse serveerders er niet meer op durfden te serveren. Zo kon VCV een verschil van 6 a 7 punten vasthouden en gingen we de fase van de big points binnen op 14-20. Wouter van Ark was toen aan serve en het werd 15-23. In die fase werd Lesley Kef tweemaal keihard afgeblokt en we vroegen ons op de bank af of Lesley Kef ons nog wel zou kunnen redden. Met 15-25 werd het 2-2 in sets, maar mentaal zag het er niet goed voor ons.

Er zou nog een spannende 5e set volgen. In het begin lag het initiatief bij VCV dat door Wouter Renger op 2-5 kwam. Weer stond VCV klaar met een passlijn van 2 ervaren mannen, maar toen stond Lesley Kef op. Dwin Brouwer zette de VCV-passlijn toch onder druk, waardoor ze niet konden scoren en Lesley Kef met 4 prachtige aanvallen Zaanstad voor het eerst op voorsprong zette met 7-5. Een slim spelend VCV pakte de voorsprong weer met 8-10. Op 10-12 haalde Lorenzo Ramparsad de opslag terug en op 12-13 zette Martin Rutten de joker in. Onze Wouter Slim ging serveren en maakte zijn faam waar, want Dwin Brouwer pakte het blokpunt op 13-13. Het werd echter toch matchpoint voor VCV op 13-14 en toen gebeurde er iets bijzonders. Een ervaren speler van VCV die ik lang ken en waardeer serveerde toen in het net, want hij zat helemaal stuk na deze zware wedstrijd. En dat was onze redding, want Dwin Brouwer mocht 2 maal zijn lastige serve toepassen en Lesley Kef mocht met 2 diagonale klappen de 16-14 winst binnenslaan. Met 8 aanvalspunten in de 5e set had Lesley Kef het verschil gemaakt en een zwaarbevochten overwinning binnengehaald.

En dan zaterdag 5 februari weer thuis, tegen Peelpush!

Andre Triep

Foto: Gilbert Bronkhorst

Deel dit bericht als je het leuk vindt
© VV Zaanstad 2013-2019 - Privacyverklaring - Webdesign & development: Toewan grafische communicatie / Eric Visch
MENU