Terwijl Gemini op eenzame hoogte op het kampioenschap afstevent bevinden de Zaanse reserve reserves zich in niet veel drukkere regionen. Het moet gek lopen wil het Zaanse derde de PD ronde mislopen.
In februari werden er twee wedstrijden gespeeld. Op 7 februari waren de Zaankanters te gast in het Huis van Eemnes; wat een beetje klinkt alsof het uit een Middeleeuws-achtige serie met draken afkomstig is. Niets is minder waar. Hét ontmoetingscentrum/restaurant/bibliotheek/sporthal/koffiebar was gastvrije plek met hardwerkend personeel. Maar voor de koffie kwam het Zaanse gezelschap natuurlijk niet. Tegen Voleem heren 1 was iets recht te zetten. In de Koog werd er van deze promovendus slechts met een nipt verschil gewonnen. In de uitwedstrijd werd er dus vooral gespeeld om eerherstel.
Zonder dat de setwinst ooit echt in gevaar kwam werd de eerste set enigszins moeizaam over de streep getrokken. Ook in set twee leek het niet allemaal van een leien dakje te gaan. Toen Timo’s achillespees bezweek tijdens een moedige poging tot doorslaan sloeg de mineur echter helemaal toe. Ondanks dat Reinder prima inviel was de gedeelde smart teveel om te overkomen. Tegen de tijd dat de tweede set voorbij was had de thuisploeg zelfs over het geheel genomen al 1 punt meer gescoord. De weg naar de zege leek een lange, barre tocht te worden. Helemaal toen het Huis van Eemnes begon te lijken op de Hel van Eemnes. Waarin zowel tegenstander als publiek meer en meer pasten in de Middeleeuws-achtige serie met draken. Met een behoorlijke dosis veerkracht werden uiteindelijk de derde en de vierde set prooi voor de Zaanse bezoekers.
Na een welverdiende twee weken rust ontvingen de Zaanse mannen afgelopen zaterdag Smashing, uit Diemen. Diemen, waar de achterdocht jegens gasten van boven het IJ heerst. Of waar bierglazen broederlijk gedeeld worden. Het is net welk perspectief je neemt. Dit verslag begon dan misschien wel heel stoer, maar het valt op dat tegenstanders nou niet met de grootste overmacht worden weggespeeld. De eerste set werd doorgespeeld tot in de blessuretijd. Pas met 27-25 kon er van kant worden gewisseld. Het lukte de Diemenaren – of Diemers, zo u wil – steeds om een serie te maken. De mannen van het derde lieten zich er echter niet door van de wijs brengen. Zowel de tweede als de derde set werden binnengeslagen. In de vierde set bleek de koek helaas toch op. Niet voor het eerst dit seizoen prijkte er een 3-1 op het scorebord. Is dat erg? Nee. Met inzet van het gehele team blijken we prima in staat wedstrijden te winnen. We houden ons hoofd (meestal) koel. Dat er dan soms een set blijft liggen is bijzaak.
Nummers drie gaan we waarschijnlijk niet meer tegenkomen dit seizoen. We spelen nog een keer tegen de koploper, en verder is het onderkant middenmoot wat de klok slaat. Desalniettemin zullen we ervoor moeten zorgen dat er in de meeste gevallen minstens een 3-1 winst uitgesleept wordt. We kunnen jullie support daarvoor goed gebruiken. Het Zaanse derde heeft daarbij een mooi voorbeeld gesteld door Heren 2 naar de overwinning tegen Huizen aan te moedigen. Op 21 maart nemen we het in de Koog op tegen MOVE. Tot dan!